Rond de Tempeliers hangt al eeuwenlang een zweem van mysterie.
*
Als beschermers van pelgrims ontwikkelden zij een systeem waarmee reizigers hun geld veilig konden stallen en elders weer konden opnemen. Daarmee legden zij de basis voor het Europese bankwezen en verwierven zij enorme rijkdom. Volgens sommige verhalen werd een deel van hun schat na de vervolging van de orde naar de alpen gebracht, en zouden zij aan de wieg hebben gestaan van het ontstaan van de natie Zwitserland en latere Zwitserse banksysteem. De vlag, het rode kruis in omgekeerde kleuren laat hier nog sporen van zien.
*
Wat we tot nu toe hebben ontdekt, is dat er binnen de Tempeliersorde verschillende stromingen bestonden: sommige gericht op het licht, andere op macht en verborgen kennis. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat zij in het geheim de vrouwelijke godin vereerden, een traditie die in die tijd nauwelijks openlijk kon bestaan. Maar hun symbolen zijn in andere landen vaak verbonden aan plekken waar Maria wordt vereerd..
*
Ook in Nederland zijn sporen van de Tempeliers terug te vinden, al zijn veel daarvan bewust uitgewist. Hun rode kruis is nog altijd zichtbaar in het stadswapen van Amersfoort, een stad die we later ook zullen bezoeken. Daarnaast bevindt zich in de kelder van het oude huis De Haene in Zierikzee een kruis dat met de Tempeliers wordt geassocieerd. Volgens de Encyclopedie van Zeeland wordt dit pand beschouwd als een voormalig Tempeliershuis en tevens als het oudste huis van de stad.
*
De enige locatie in Zeeland — en zelfs in heel Nederland — die met zekerheid aan de Orde van de Tempeliers wordt toegeschreven, is de Genderdijk (Tempel Genderdyc) bij Zaamslag, in Oost-Zeeuws-Vlaanderen.
*
Van het oorspronkelijke complex is tegenwoordig vrijwel niets meer zichtbaar; slechts een lichte verhoging in het landschap herinnert nog aan deze bijzondere plek.
*
De eerste bekende vermelding dateert uit 1282. Op de locatie zijn echter ook oudere aardewerkvondsten gedaan, die mogelijk wijzen op een nog oudere geschiedenis. Na de opheffing van de Tempeliersorde in 1312 gingen de bezittingen over naar de Johannieters. Door de eeuwen heen zijn op de locatie diverse archeologische waarnemingen gedaan, die het historische belang van de plek bevestigen.
*
Opvallend is dat rond deze plek altijd volksverhalen en legenden zijn blijven bestaan. Generaties lang wist de lokale bevolking dat hier ooit iets bijzonders had gestaan. Verhalen over vreemde verschijnselen, verborgen schatten en een mysterieuze geschiedenis werden van mond tot mond doorgegeven.
*
Wees welkom op deze magische editie waarbij we afreizen naar het meest zuidelijke stukje Zeeland om deze plek, de leylijnen, schatten en mysteries te ontrafelen.
*
Kortom een dag vol magie.
Dagverslag
Wat een bijzondere dag weer in Zeeland. Weggaan in de stromende regen en daar ontvangen worden met een zonnetje. De magie van het leven.
Terechtkomen in een kledingwinkel voor mannen die al 100 jaar bestaat, omdat daar de enige koffiehoek van Zaamslag zit die nu open was. Aan de praat raken en erachter komen dat de archeoloog van Zaamslag zijn buurman is, die op het moment dat wij binnen waren gereden een filmpje had gepost over de motteburcht waar wij gingen werken.
Dat zijn de sparkles waarom ik dit werk zo leuk vind.
Er was vooraf veel weerstand in het veld te voelen. En toch mochten we weer een mooie groep ontvangen, en deze keer ook veel Zeeuwen. Dank je wel. 🙏
De eerste keer dat ik op Colijnsplaat werkte in Zeeland (6 jaar terug), was er maar één Zeeuwse. Het veld zat nog zo dicht. Alles huilde: het water dat afgesloten was geraakt van de zee, de mensen die verdronken waren, gevochten om te overleven op een gebied dat houdt van het water en vocht tegen het water. Niemand kon het uiten. Het veld liep daar in eerste instantie op stuk. Het kostte een middag om daar doorheen te bewegen.
Deze keer was het veld anders. Opener, zoveel goodwill, sparkling om het aan te gaan. Maar ook veel mensen voor wie dit nieuw was en die de ervaring wilden aangaan.
Alles heeft invloed op een veld. Representant zijn, opstellen is een ambacht om te leren voelen wat elke cel in je lichaam wil vertellen. Het is daar bewustzijn op krijgen en je lichaam verder openen, zodat je zuiver wordt in wat je ontvangt en kunt voelen wat van jezelf is en wat van het collectief.
Het is ook leren om bij datgene te blijven waar je op staat, trouw te blijven aan het veld en te kunnen voelen wanneer je mag transformeren. Zodat het klopt in het geheel.
We werken met grote velden, anders dan alleen familieopstellingen. Mocht je interesse hebben om dit verder uit te bouwen, laat het weten.
Het is opnieuw de magie leren openen, zodat we niet alleen kennis kunnen ophalen vanuit wetenschap, maar ook door aan te sluiten op alle onzichtbare informatie.
In de eerste opstelling gingen we verkennen wat open mocht, waar verbindingen zitten, hoe delen zich voelen ten opzichte van elkaar en waar de sluiers zitten in het veld.
En sluiers waren er. Altijd benieuwd hoeveel er nog hangt vanuit de oorlog. Maar op de Tachtigjarige Oorlog bijvoorbeeld werd nauwelijks gereageerd.
Het ging toch om het mottekasteel, de commanderij van de Tempeliers. De verhalen rondom de Tempeliers. De verschillen tussen de Tempeliers die zuiver waren gebleven en de pelgrims bleven beschermen, een deel dat onderweg afgesplitst was en was gaan plunderen, en een deel dat bij Zaamslag bleef.
De kerk in het veld voelde de verschillende pausen door de tijd heen gaan en de invloed die zij hadden op het veld.
Een stukje van het Christusverhaal mocht aangekeken worden. Het was gebeurd, maar ook totaal groter gemaakt om de macht van de kerk te vergroten.
Nog een stukje gekeken naar de Franse koning, de paus en de veroordeling van de Tempeliers, maar het bleef vaag. Vermoedens van ondergedoken zijn en martelingen liepen nog door elkaar. Splitsingen in waarheidskennis lieten zich zien.
In de tweede opstelling konden we al meer inzoomen. Weer werden het mottekasteel, de tempel Genderdic en het huis in Zierikzee van de Tempeliers opgesteld.
Ze keken allemaal naar één richting.
Een plek voorbij Zaamslag. Eerst werd Frankrijk gevoeld en daarna werd het nog verder weg.
Het voelde heel zuiver, een goddelijk plan dat uitgevoerd mocht worden. Een hogere frequentie die toen al naar de aarde wilde komen en die ook verbonden is met de nieuwe aarde, maar ook eeuwenoud is, vanuit een tijd vóór de aarde.
Alle verhalen rondom de Tempeliers mochten in het veld. Zoveel was een eigen leven gaan leiden.
Het oorspronkelijke plan ging daarvan weg.
In de middeleeuwen was er een kantelpunt geweest om het te draaien, maar er was nog zoveel geneuzel, strijd en macht dat opgelost moest worden, waardoor het toen niet gelukt is.
En het is oordeelloos, ook naar zijn andere kant, het donker. Twee helften van één plan die ook van as kunnen draaien. Verbonden in een tijd en in een groter geheel.
De verhalen mochten schoongemaakt worden. We hoeven de strijd, de pijn en de vernietiging van de Tempeliers niet te onthouden, maar de zuivere intentie waarmee het was ontstaan.
In de derde opstelling hebben we alleen gekeken naar het land, de natuur, de wezens, de bomen, het water en de zee. Of we de balans konden herstellen.
De grond voelde zich ook niet betrokken bij het mottekasteel, de bult die hier nog ligt. Alsof het los van elkaar is.
Terwijl het verder wel in balans was. De wortels van de bomen voelden diep nog zwart onderin.
De bult van het mottekasteel voelde dat er onderin hem nog stukken zaten die heel zwaar zijn. Het voelde als ondergrondse gangen.
Ik wilde de mens niet in het veld hebben, maar voelen of we dit konden herstellen met alleen de natuur. Ook het mycelium uitnodigen om die stukken te verteren.
Er was toch een hoeder nodig om het aan te gaan. Het verdriet dat ondergronds vastzat, te verteren.
Uiteindelijk de zielen opgesteld die hier nog vastzaten. Het was een weg om ze los te krijgen. Alsof er een massagraf onder heeft gezeten, heel oud, uit meerdere tijden, met zielen die verdwaald waren en niet weg konden.
Langzaam kon het bij elkaar komen.
Kon het land zich weer verbinden met de ‘bult’ van het mottekasteel. En kon het weer één worden?
Dianna Lauwereijs had al een mooie post gedaan met fantastische foto’s van de dag, die je kunt bekijken.
Dagverslag 2